prl cooltura
       
Sobota, 19.10.2019 Michaliny, Michała, Piotra
| Startuj z nami | Dodaj do ulubionych
Fundament londyńskiej METROpolii
Fundament londyńskiej METROpolii

Karolina Zagrodna, Piotr Dobroniak


ostatnia aktualizacja: 2011/11/20 07:29

Co robi członek RMT (związki zawodowe pracowników transportu) po przejściu na emeryturę? To, co zwykle! To tylko jeden z dowcipów, jakie czytaliśmy w brytyjskich mediach. I choć strajków w metrze już dawno nie było (nie zapeszajmy), spóźnienia, tłok i cotygodniowe remonty na większości linii to nadal coś, co londyńczyków irytuje najbardziej. Metro jest jednak niezbędne do życia i do tej pory zaskakuje i fascynuje nas każdego dnia.

Historia metra londyńskiego sięga XIX w. Pierwsi pasażerowie wsiedli do wagoników metra 10 stycznia 1863 r. Metro wzięło swoją nazwę od nazwy spółki – Metropolitan Railway, która otwarła pierwszą linię. Do XX w. działało już 6 linii oraz 6 spółek, które je obsługiwały. Powodowało to niemały rozgardiasz, ponieważ na każdą z tych linii ważne były różne bilety.

Niezbędna lekcja historii

Na początku XX w. rozpoczął się proces łączenia spółek w wyniku napływu inwestorów z zagranicy. Dzisiaj nazwalibyśmy to konsolidacją rynku. Metro zyskało dużą popularność i rozwijało się dynamicznie. Przedłużano istniejące linie i elektryfikowano składy. Zanim jednak do tego doszło, wagoniki ciągnięte były przez parowozy. Można sobie wyobrazić, jak wyglądały ulice, spod których wydobywały się kłęby pary i dymu. Należy pamiętać, że pierwsze linie – obecnie to Circle, District, Hammersmith & City czy Metropolitan – to tzw. metro płytkie, budowane w głębokich wykopach. Stacje oraz linie są umieszczone około 5 metrów pod ziemią, a tory w obu kierunkach biegną w jednym tunelu. Do tej pory na stacjach starszych linii można zobaczyć ślady dawnej eksploatacji. Na suficie stacji Baker Street zobaczymy np. wgłębienia, które były wylotami służącymi do odprowadzania pary i dymu z lokomotyw. Na niektórych stacjach (Liverpool Street) można zaobserwować również ślady systemów doprowadzających wodę do parowozów.

Trochę techniki…

Londyńskie metro było także prekursorem w stosowaniu nowinek technicznych. Pierwsze automatycznie rozsuwane drzwi, automat biletowy czy rączki do trzymania dla stojących pasażerów – te wszystkie udogodnienia jako pierwsze miały zastosowanie w Londynie na początku zeszłego stulecia.
Nowsze linie budowane są metodą drążenia wielkimi wiertłami, zazwyczaj znajdują się około 20 metrów pod ziemią. Najgłębiej zbudowaną stacją metra, nigdy zresztą nieoddaną do użytku, jest stacja pomiędzy Hampstead a Golders Green. Ostatnia linia metra zbudowana od podstaw została oddana do użytku w 1979 r. Obecnie uruchamiane to remontowane pozostałości po dawnych stacjach i liniach. Dobrym przykładem jest nowa linia Overground (kolejki nadziemnej), uruchomiona w maju tego roku, korzystająca z infrastruktury nieistniejącej już dzisiaj linii East London. Ciekawostką jest to, że w londyńskim underground (kolejce podziemnej) więcej niż połowa linii znajduje się nad ziemią.

Ciemne oblicze – ataki i tragedia na King’s Cross

W historii metra dochodziło do wielu tragedii. Do najbardziej znanych należą ataki terrorystyczne z 2005 r. oraz wielki pożar na stacji King’s Cross w 1987.

Ataki z lipca 2005 r. spowodowały paraliż komunikacyjny. Zginęły 52 dwie osoby, w tym 3 Polki. Rannych zostało około 700 osób. Bomby-pułapki wybuchły pomiędzy stacjami Liverpool Street i Aldgate, Edgware Road i Paddington oraz pomiędzy King’s Cross i Russel Square.

Wieczorem 18 listopada 1987 pasażer wyjeżdżający ruchomymi schodami z peronu linii Piccadilly w kierunku wyjścia, zapalając papierosa, wyrzucił palącą się jeszcze zapałkę na ziemię. Spadła ona pod ruchome schody i stała się zaczątkiem tragicznego w skutkach pożaru. Po jakimś czasie pasażerowie zgłosili obsłudze metra, że czują dym. Pracownicy skontrolowali schody, jednak nic nie zauważyli. Kiedy kolejni pasażerowie wjeżdżający na górę zauważyli płomienie wydobywające się spod schodów, została powiadomiona straż pożarna. Przybyli na miejsce strażacy zobaczyli pod schodami dość intensywny ogień. Kiedy część ekipy wróciła do samochodów po węże strażackie, pozostali próbowali powstrzymać falę kolejnych pasażerów chcących wyjechać na powierzchnię. Na górze został jeden strażak próbujący ewakuować pasażerów z hali biletowej. W tym momencie nastąpił jednak potężny wybuch. Fala ognia wypełniła halę. W ogniu, w straszliwych męczarniach, zginęło 31 osób.

Tragedia ta była lekcją, której skutki odczuwamy do dzisiaj. Od momentu pożaru na wszystkich stacjach metra obowiązuje całkowity i ostro egzekwowany zakaz palenia. Wszystkie schody ruchome w londyńskim metrze zostały też pozbawione elementów drewnianych.

25 ciekawostek na temat londyńskiego metra, o których prawdopodobnie nie mieliście pojęcia:

1. Zwrot „Mind the gap” został pierwszy raz użyty na czarnej linii (Northern Line).

2. Jubillee Line początkowo miała zostać nazwana Fleet Line (po rzece Fleet).

3. Najstarszą linią w Londynie jest Metropolitan Line. Powstała w 1863 r.

4. Julian Lloyd Webber był pierwszym muzykiem, który zagrał na londyńskiej stacji metra.

5. Stacja Bank ma najwięcej ruchomych schodów – aż 15 plus 2 ścieżki ruchome.

6. Jeden z głosów informujących o kolejnej stacji należy do kobiety o imieniu Sonia – została wybrana, ponieważ jej głos rzekomo działa na nerwy pasażerów.

7. Ze wszystkich 287 stacji tylko 29 znajduje się na południowej stronie Tamizy.

8. Godzina, którą najczęściej wybierają osoby popełniające samobójstwo na stacjach metra w brytyjskiej stolicy, to 11 rano.

9. Stacja Angel w północnym Londynie ma najdłuższe schody ruchome w całej zachodniej Europie – aż 318 stopni.

10. Chancery Lane ma natomiast najkrótsze schody ruchome – mają tylko 50 metrów.

11. 40-minutowa podróż metrem równa się wypaleniu dwóch papierosów.

12. Powietrze w metrze jest zazwyczaj o 10 stopni cieplejsze niż na powierzchni.

13. Ludzie, którzy popełniają samobójstwo, rzucając się pod pociąg metra w Londynie, nazywani są „one-unders” (jeden pod spodem). W Nowym Jorku mówi się na takich samobójców „track pizza” (pizza na torze). Sami zdecydujcie, które określenie odpowiada wam bardziej…

14. Londyńskie gołębie regularnie podróżują z West Ham do centrum Londynu w poszukiwaniu jedzenia.

15. Cadbury The Whole Nut jest najlepiej sprzedającą się czekoladą w maszynach znajdujących się na stacjach metra.

16. Zielone winogrona powodują na peronach metra więcej wypadków niż skórki od banana.

17. Stacje Victoria i King’s Cross notują najwięcej samobójstw każdego roku. Nie jest to niespodzianką, stacja Victoria jest bowiem miejscem, gdzie rocznie przewija się ok. 85 mln pasażerów. Na King’s Cross natomiast liczba ta dochodzi do 70 mln.

18. Pierwsze schody ruchome powstały na Earls Court w 1911 r.

19. Edward Johnston zaprojektował czcionkę do londyńskiego metra w 1916 r.

20. Mężczyźni podczas podróży metrem muszą siedzieć z rozszerzonymi nogami. Dzieje się tak, ponieważ tapicerka siedzeń zawiera specjalne magnetyczne włókna, które współdziałają z testosteronem, aby zapewnić antymagnetyczną siłę skierowaną na zewnątrz.

21. W Londynie jest łącznie 287 stacji.

22. Central Line ma najdłuższą trasę – od West Ruislip do Epping można przejechać 34 mile bez przesiadki.

23. Metro londyńskie przejeżdża większą odległość nad ziemią niż pod – powtarzaj to sobie, jeśli cierpisz na klaustrofobię.

24. Wczesne ruchome schody zbudowane były z drewna. Tak samo było z nogami ludzi, którzy je testowali. Bumper Harris, człowiek z drewnianymi nogami, został zatrudniony, aby jeździć w górę i w dół podczas testowania bezpieczeństwa pierwszych schodów.

25. Tygodniowa trasa wszystkich 409 schodów ruchomych na stacjach metra w Londynie odpowiada dwóm okrążeniom kuli ziemskiej.

Źródło:www.going-underground.net

• Widzisz błąd na stronie? Wyślij informację do redakcji.
• Zapisz się do naszego newslettera - najświeższe wiadomości codziennie na Twój e-mail
• Wyślij do znajomego
Open publication - Free publishing - More cooltura
CLWK
blacklemon
Team One
Capital
Kotrak
Prawa rodzicielskie w Wielkiej Brytanii (godz. 10:45)
~Florence: Nazywam się Florencja z Londynu. Miałem poważne problemy z męże

Prawa rodzicielskie w Wielkiej Brytanii (godz. 10:44)
~Loveth: Nazywam się Loveth z Kanady. Po siedmiu latach kontaktu z nim rozwi

Prawa rodzicielskie w Wielkiej Brytanii (godz. 10:41)
~Rose: DR.Sango jest najprostszym pisarzem i pomocnikiem. Nazywam się Rose James.

Prawa rodzicielskie w Wielkiej Brytanii (godz. 10:40)
~Betty: Udane świadectwo Beth: „Jak szybko możesz odzyskać byłego partner

Manchester United w końcówce stracił zwycięstwo (godz. 11:21)
~bestdiscocam:

KomunikatyO portaluLudzie portalupl Reklamauk AdvertisingNasz patronatKonkursyNapisz do nasWyślij materiałPartnerzyrss
Copyright 2008 elondyn.co.uk.
Support: It's Done under Epoznan.pl licence. All rights reserved.